" />" />رخوت پاییز بر دل نشسته رخوت پاییزهر لحظه پیغام ملال انگیزاین باد سرکش  می کند طوفان باتیغ سرد وحشی خون ریزگوید جهان راهست پایانیمن می روم تو هم زجا برخیز ۸آذر۹۹ + نوشته شده در سه شنبه یازدهم آذر ۱۳۹۹ ساعت 22:23 توسط محمودصابری  |  ادامه مطلب

لب های من خشکیده آبی کو؟شب ها چه دیجورند خوابی کو؟تردید دارم راه این باشد!پرسیده ام اما جوابی کو؟بار ندامت ها چه بر دوشندیک لحظه بی اضطرابی کو؟مویم سپید و خسته احوالمپیری رسید از ره شبابی کو؟یارم کنادامه مطلب

دل بستهدل بسته را دل کندن آسان نیستدل داده را محتاج زندان نیستهرگز نمی میرد دل عاشقعاشق اسیر پنجه جان نیسترسم وفا را خوب می دانماین رسم را محتاج پیمان نیستگویند دریای بلا عشق استآری درش جز سیل و طوفانادامه مطلب

من نگاهم تورا خواست

تو نگاهت مرا دید

برق چشم سیاهت

از من و عشق پرسید

خواب بودی لب من

از لبت بوسه ها چید

همچو گل در بهاران

صورتت باز خندید

چون نگاهم نکردی

دل به خود سخت لرزید

زاینکه از من برنجی

این دلم باز ترسید

98/1/4

غم نهفته غم نهفته چشمم همیشه بیدار است طبیب درد دل من امید دیدار است شبیه کشتی طوفان شکسته ماند دل میان موج بلا چشم او نگهدار است تمام جنبش هستی نمایش عشق است جهان محاور این عشق پاک دوار است چنان اسیرادامه مطلب

دوستت دارم

از من نمی رنجی بگویم دوستت دارم

از تو نمی رنجم بگویی از تو بیزارم

آهسته پنهان می کنم اشکی که می ریزم

اما نخواه از من که دست از عشق بردارم

باشد! قبول اینکه به من گفتی که مجنونم

اما! نگو لطفا که پوسیده ست افکارم

گفتی نگاهت می کنم این کار خوبی نیست

من چشم می بندم نگو زشت است رفتارم

گفتی که من معتاد چشمت گشته ام دیری ست

آری! ولی بامن نکن تلخی که بیمارم

چیزی نمی گویم به تو بگذار بنشینم

ترکم نکن من ساکتم سردم بی آزارم

7دی97

بهتان

باور نکن بهتان لب هایم

این شوکران خنده غمناک است

این روزهایی که من آرامم

شیرینیش از زهروتریاک است

دنیای دل تاریک و مهجور است

غم در وجودم دیو سفاک است

سوسوی شمعی نیست در شب ها

شب های من از روشنی پاک است

فریاد من در چاه نومیدی

پاسخ ندارد بلکه پژواک است

درد من تنها نباشد این

بس سینه ها از عشق اوچاک است

افتاده ام از پاو سر از غم

این غم چرا بی باک و چالاک است

از دست این دنیای بی رحمی

بس سروها افتاده بر خاک است

7دی97

خسته ام

خسته ام امروز چون دیروز

خواب را گم کرده چشمانم

گاهی اما می نویسم شعر

گاه گاهی شعر می خوانم

کاش می شد پیش من باشی

از نبودت سخت گریانم

شاد بودن رفته از یادم

کاش بودی من پشیمانم

تو نگفتی دوستت دارم

دوستم داری و می دانم

بی تو دردی سخت بی درمان

نازنین افتاده در جانم

پیش از این ها رفته دل از دست

سخت گشته کار آسانم

9دی97

جواب ساده

ساده ام کن تاتوان داری

من جواب ساده می خواهم

راه را گاهی نشانم ده

هم مسیر جاده می خواهم

باغرورت می کنی خردم

من تورا افتاده می خواهم

دل که می گیرد ملالی نیست

مهرویک سجاده می خواهم

صافی دل هست جان من

جرعه ای از باده می خواهم

آتش جان سوز هجران را

سینه ای آماده می خواهم

12دی97

انکار

درحجم زیادی زانکارم

باتو گل می کنم بی تو می بارم

گاهی ناچیزو گاهی بسیار م

اسمش را نمی دانم

گره افتاده در کارم

به زندان شاید نباشم

اما بین دیوارم

در اندیشه ام هیچ است

گفته باشم بی آزارم

زندگی سایه مرگ است

تب ندارم بیمارم

شاعری با غزل های غمگین

غم همیشه شعارم

21دی97

نازم نمی کشی

نازم نمی کشی چرا نازم نمی کنی؟!

من نامه نخوانده ام بازم نمی کنی!

راه نرفته را به پیما تا رسی به من

پایان رسیده ام تو آغازم نمی کنی

بال شکسته دلم را مرهمی بنه

فکری به حال شوق پروازم نمی کنی

آهنگ زندگی برایت می زند هنوز

رقصی برای شادی و سازم نمی کنی

راز دلم شنیده ای باکس نگو دگر

مهری برای بستن رازم نمی کنی

این روزها بریده ای از من نگو که نه

نازم نمی کشی چرا نازم نمی کنی!

21دی97

نجیب بود

نجیب بود وقتی نگاهم کرد

جای پرستش داشت چشمش

تعبیر نگاهش خواستن بود

ومن دیوانه وار خواستم

قلیان عشق شروع شد

روزمره گی تمام شد

من دیگر من نبودم

رفتم تا ته تمنا

ماندم در غایت تقاضا

صبح ها منتظر چیزی بودم

شب ها فکرم می لغزید

گشتم و گشتم و گشتم

چیزی پیدا نکردم

من عاقل نبودم

هنوز هم ذهنم تب دارد

ساعت من کوک نبود

ضربان قلبم تند می شد

روزی که رفتی

من چون بلوری شکستم

28دی96

شب ولی باز آمد

صبح را شب کردم

شل ولی باز آمد

رفتم از کویت لیک

عشق دمساز آمد

چشم شهلای تو باز

در پی ناز آمد

غم رسوایی دل

کاشف راز آمد

بال و پر بگشوده

فکر پرواز آمد

زین همه بی خبری

زتو آواز آمد

تا تو رادیدم دوست

لب به ایجاز آمد

28دی97

راهی نیست چشمان من بازاست اما نگاهی نیست در شام نومیدی نوری پگاهی نیست حالم نمی بینی فریاد خشکیده جان می کنم بی تو این نیز گاهی نیست غم فاتح دل شد کو خنده کو شادی در حصر نومیدی اسبی سپاهی نیست هر روز ادامه مطلب